08 février 2009
It's all about Fremantle and Perth!
Hallo allemaal! Hier het vervolg:
Vrijdag 28 november is de dag
dat we terug toekomen in Fremantle, maar we zijn er nog lang niet hoor, we
hebben nog wel een kleine 600 km te gaan. We beginnen ’s ochtends met het
bezoeken van een boerderij
om de diertjes daar is te gaan inspecteren. Ik kon de verleiding niet weerstaan
om is te proberen hoe het voelde om een slang rond je nek te hebben. Dat viel
eigenlijk best mee hoor, het leek een stuk griezeliger. Daarna gingen we Hutt River Principiality bezoeken. Beste
mensen, dames en heren, (appelen en peren), er bestaat nog een staat op het
Australisch continent! Jawel, dit is een apart landje. De staatsman, Prins
Leonard, heeft zoveel jaar geleden het hoofd geboden aan de regering van
Australie en via de Internationale wettelijke regels soevereniteit verwerfd.
Best wel indrukwekkend hoor, ook al stelt het stuk grond niet veel voor als je
het vergelijkt met de rest van Australie.
Tegen een uur of zes ’s avonds komen we dan toe in Perth
waarna Miriam en ik direct de trein richting Fremantle opspringen. Het is nog altijd duimen voor
een bed wat mij betreft. Daarnaast heb ik dan nog is de zenuwen voor Sam. Maar
daarover later meer, want ik weet dat er wel een paar onder jullie aan dat ene
zinnetje niet genoeg hebben.
Blijkbaar ben ik onder een gelukkig gesternte geboren
want we zijn nog maar amper de hostel binnen of Steve en Marco springen op mij
af met het heugelijke nieuws dat ik een bed heb. Marco heeft een paar uur
geleden een huisje gevonden waar hij met een paar anderen gaat wonen en
vertrekt uit de hostel stante pede uit de hostel. Over toeval gesproken! Het
komt mij allemaal mooi uit.
Daarna is het met knoop in de maag richting slaapkamer
waarbij we de hele hostel door moeten en ik mijn ogen in alle richtingen laat
gaan om te zien of Sam hier ergens rondhangt. En ja hoor, meneer staat in de
keuken. Die avond zijn we met de vertrouwde bende (Tina, Miriam en ik, Sam,
Steve, Max) buiten op de trappen gaan zitten, genietend van elkaars gezelschap
en het voortreffelijke Australische bier. (Dat wordt namelijk steeds beter hoe
langer je in Australie blijft.) Maar daar is het niet bij gebleven, we hebben
nog genoten van een paar livebandjes in het (korte) nachtleven van Fremantle en
gedansd in de straten op de muziek van de straatmuzikanten. Die vind je hier
namelijk ook overal. Jaja, hoor ik sommigen al vragen, maar hoe zit het nu met
Sam? Wel, love was in
the air die nacht, en nog steeds hoor. Alles is op het einde van de
avond dus goed gekomen, anders was het ook het vertellen niet waard he. Oh wat
is het toch fijn om verliefd te zijn! Jullie kunnen jullie dat zelf wel
voorstellen.
Zaterdag en zondag zijn Miri’s laatste dagen in
Fremantle. Zondag vertrekt ze naar Cairns, helemaal bovenaan de oostkust,
eventjes diagonaal het land doorvliegen. Ze brengt daar haar drie laatste weken
door op een dierenboerderij waar ze acht jaar geleden heeft gewerkt.
We profiteren er dus van om al onze favoriete plekjes nog
is op te zoeken: we maken de markten onveilig en plunderen de beachshop
zowat half leeg. Verder bezoeken we dan ook eindelijk the Round House,
een historisch gebouw in het centrum en gaan we met een hele bende naar het
strand. Het is veel te rap zondagavond en Sam en ik zwaaien Miriam om
middernacht uit aan de luchthaven. Aan alles komt een einde... Gelukkig maar
dat ze in Duitsland woont en niet in Canada ofzo. Dat maakt afspreken in de
toekomst toch een beetje gemakkelijker, leve Ryanair en NMBS :).
Ik besluit om tot donderdag 11 december in Fremantle te
blijven, met andere woorden tot Laure toekomt in Australie. Ik vind het best
wel fijn om de komende twee weken op een en dezelfde plek rond te
hangen, eentje die ik al goed ken ondertussen, zonder tussendoor altijd te
moeten verhuizen. Een mens krijgt daar namelijk ook zijn buik van vol op den
duur.
De komende twee weken zijn best wel actief, Sam en ik
vinden elke dag wel iets te doen. Daarbij heb ik genoeg geluierd in Exmouth en
is Sam wel toe aan vakantie na al die jobkes. Ik denk dat we zowat elke
activiteit hebben aangedaan die Perth en Fremantle te bieden hebben: van het
aquarium tot het wetenschappelijk centrum, sterren kijken en lekker in de zee
gaan zwemmen, of we gingen we naar King’s Park in Perth zelf, of trokken we er
met de auto op uit richting een van de vele Nationale Parken die Australie rijk
was. Wel handig die jeep van Sam :).
Halverwege die twee weken stond Miriam terug in
Fremantle. Cairns was haar verre van bevallen, veel te warm en veel te vochtig.
Daarbij was ze op de dierenboerderij aangevallen door een kangoeroe en als een
van die beestjes het op u voorzien heeft, kan je maar beter dekking zoeken. Ze
stond vol schrammen en fameus grote blauwe plekken. Dat zet deze hoppers ook
ineens in een heel ander licht. We zijn haar met open armen en veel gevoel gaan
ophalen aan de luchthaven, wederom een zondag om middernacht. Ze is welgeteld
een week weggeweest :). We vormen nu een fantastisch trio op
onze daguitstapjes.
Een keer na Miriam’s terugkeer zijn mijn dagen opeens wel geteld want donderdag is het mijn beurt om te vertrekken. De moment dus om in die laatste dagen nog eens een goede barbecue te organiseren en langs te gaan bij the German’s House zoals wij het noemen. Dat is het huis dat Marco en Daniel met nog een paar anderen huurt, de reden waarom ik opeens weer een bed had in de hostel toen ik van Exmouth terugkwam. Donderdag 11 december komt veel te rap natuurlijk, een beetje een dubbel gevoel hoor. Ik heb absoluut geen zin om afscheid te nemen van Sam en langs de andere kant kan ik niet wachten tot ik Laure zie!
Tot binnenkort belgjes!
Commentaires
love is in the air
Oeeeeeeeeeeee! (meer dan deze uitroep van vreugde, opwinding en algehele nieuwsgierigheid kan ik momenteel niet bedenken!)
Behalve misschien: wat een sjans dat het 'boven' stormde en je toch wel bijna niet anders kon dan terug gaan naar Sam :-) Forces of nature, eh!
En ook nog: je konijn is mijn tapijt aan het opboefen.
Nog veel plezier!
Olà
Hello Señorina,
Alors, tout se passe bien? Tu n'es pas encore encerclée par les flammes??
Tiens nous au courant de quand tu reviens, je commence à trouver le temps long!!
Bizoux!!
Hey miss, bien que t'es en Nouvelle Zélande maintenant et pas en Australie avec tous ces feux!!!
Tu vas mettre un link vers le blog de Laure mntn? Question qu'on découvre que tu fais maintenant pcq si tu reécriras tout le bazarre de Laure ca va durer longtemps... :-)
Bisousssss
hey,
fijn om allemaal te volgen :), het lijkt mij daar zalig ...
Hoe is het daar ondertussen? Toch niet te dicht in de buurt van de bosbranden?
veel plezier nog!
:-(
I never wished so much to understand dutch, before!!!!
;-)
(but keep on writing, hehe)
Poster un commentaire
Rétroliens
URL pour faire un rétrolien vers ce message :
http://www.canalblog.com/cf/fe/tb/?bid=507624&pid=12426768
Liens vers des weblogs qui référencent ce message :